You must do what you said

Pag hindi tayo ang nasa sitwasyon ng isang tao ang dami dami nating nasasabi na dapat ganito ganun yung ginawa niya. Na kung sa sitwasyon niyang yun at nakagawa siya ng maling hakbang sasabihin natin kung ako yung nasa kalagayan niya hindi ko yun gagawin. It's very easy to tell those words, but have you ever ask your self, is that really what you gonna do if you are on that situation? I know ganyan din ako. I always tell good steps that is good to do on the bad situation of the others even in my friends, I act like if you do what I said maybe that is not what happened. But I came to a point that I ask my self, If ever that I am on that situation, is that really what I'm gonna do? maybe not and also maybe yes. Siguro kailangan din nilang magkamali para matuto sila sa sarili nila and maging aral sila satin. I learned from two of my bestfriends, they choose their boyfriend than on their studies. Of course at first I feel angry to them, sinayang lang kasi nila lahat ng opportunities na meron sila. But as time goes by naisip ko ahhh..siguro kaya nangyari yun sakanila para maging aral sakin, at sa iba pa naming mga kaibigan.

Katamaran =(

In life madaming trials, minsan mahirap labanan. Pero para sakin ang pinakamahirap labanan ay yung katamaran. Minsan sa araw na yun ang dami kong pinaplanong gawin pero pag dumating na yung day na yun tinatamad na ko hanggang sasabihin ko bukas nalang, pag dumating naman yung bukas na yun tinatamad nanaman ako hanggang sa sasabihin ko nanaman bukas nalang. Siguro kung may medicine para sa sakit na katamaran ako ang magiging suki nun. At kung may makakadiscover ng gamot para sa sakit na katamaran siguro mabilis siyang yayaman, sa dami ba naman nang tinatamad, marami nga ba? mukhang ako lang naman ata. Pag iisipin ko na kasing gagawin ko na yung gagawin ko inaantok na ko. Pano kaya to ang hirap talaga kalaban ang sariling katamaran. Sabi nga ng mama ko dapat daw Juana nalang daw yung pangalan ko kasi ako daw yung girl version ni Juan tamad. Sabi pa nga nang mama ko buti daw hindi pa daw ako tinatamad huminga. Dun ko naisip, ganun naba talaga ko katamad? para maisip yun ng mama ko.

Live a simple life

Ang dami dami nating nakikita na wala satin na meron sa iba. Minsan tinatanong natin bakit kaya ganun, but when you stop thinking like that makikita mo how bless you are. Think of this, hindi lahat ng tao nakakakain three times a day not like you na minsan six times a day pa. Hindi lahat nakakapasok sa school, hindi din gaya mo na wish ng wish na sana walang pasok, na sana walang proff. Napakaraming bata pero hindi lahat may isang magulang na nagaalaga sakanila, hindi din gaya mo na nagsisinungaling pa sakanila minsan. Maraming bata na masaya na pag may piso sila di din gaya mo na dinidedma nalang yun ngayon. Maraming taong mayaman pero kung ano namang ikinarami ng pera nila ganun naman yung ikinakonti ng totoong kaibigan nila. Maraming taong successful at pumapalakpak para sakanila pero hindi na ganun yung dami nang kamay na nandyan para sakanila when they are down. See, now can you say that the world is so unfair?. Lahat pantay pantay, no life is perfect unless you want to see it as perfect. Stop looking of what you do not have while the others have, because they might looking also of what you have that they don't have. Life is too short to become uncontented. Think how bless you are and thank God because he want you to be on that place.

Sa aking mga matatalik na kaibigan

Aside from my family, my friends also makes me happy. Lalu na kung kumpleto kaming magkakasama. Pero kahit na magkakaibigan at magkakasundo kami sa maraming bagay alam ko na may kanya kanya kaming buhay. Gano man kami kaclose ngayon hindi habang buhay magkakasama kami palagi. Ngayon pa ngalang na hindi pa kami gumagraduate unti unti nang nagkakawatak watak what more kung may kanya kanya na kaming trabaho. One year to go gagraduate na kami, masaya pero malungkot kasi sa oras na makagraduate na at magkaroon na nang trabaho dun ko talaga matatanong sa sarili ko, kelan kaya ulit mangyayari to, ang sama sama kami. Unang nawala si Merlinda, sumunod si Joy, ngayon sumunod nadin si Mark. Sana siya na yung last, sana wala nang mawawala ulit. Kahit na hindi na namin sila kasama ngayon still nandidito padin yung memories nila sa puso namin. At sa araw na magkasama sama ulit kaming lahat alam ko magiging masaya yun kahit na yung iba may pamilya na. Sana matutunan ko nadin patawarin si Joy sa mga kasalanang ginawa niya. Sana marealize ko na tao lang din siya na nagkakamali. Sana walang makalimot samin, sa mga pinagsamahan namin. Sana kahit matatanda na kami hindi padin namin malimutan ang isa't isa. Sana in the future pati mga anak namin magakakaibigan din. Tama nga yung sabi nila na pag naaalala mo yung happy memories together with them maiiyak ka talaga.

Should I act like this?

Hindi ko maintindihan ang sarili ko. Hindi ko alam kung sumusobra naba ko, hindi ko alam kung nagiging pakialamera naba ko, kung nagiging selfish naba ko, nagiging masyado naba kong perfectionist, o nagiging mapanghusga naba ko. Hindi ko talaga alam, bestfriends ko sila and dapat I am the one who will understand them better than the other people do. Pero sa halip na yun yung iact ko hindi eh. I know they are just a man who can commit mistakes sana maisip ko din yun. Pero sa twing naaalala ko yung ginawa nilang kasalanan nagagalit talaga ko sakanila. Bakit kailangan pa kasing maging victim sila ng premarital sex. Before puno kami ng mga pangarap, wala sa isip namin ang gumawa ng ganyang kasalanan, actually silang dalawa hindi ko naisip na magagawa pala nila yun. Sana silang dalawa nalang ang huling magiging victim ng premarital sex saming magkakaibigan kasi kung may dadagdag pa hindi ko na alam. Pero bakit ganun sa dalawa kong bestfriend na lalaki parang ok lang sakin na kumikembilar sila pero dun sa dalawa kong bestfriend na babae hindi ok. Alam mo yung gusto ko silang sampalin sa ginawa nila, one time nasabi ko pa na hindi kasi nila ginagamit yung isip nila na puro love nalang kasi. Pero sino ko para magsabi nun bestfriend lang naman nila ko, hindi naman ako yung nasa kalagayan nila kaya hindi ko alam kung pano nila yun nagawa. Sa sobrang paglabas ko ng galit ko sakanila they never say na bakit hindi naman buhay mo ang nasira. Sa araw na masabi nila yan sakin hindi ko alam kung anong isasagot ko. Buhay naman nila yun eh kahit pa sabihin na bestfriend nila ko, pero kasi nlaulungkot lang ako sa nagnyari sakanila. Konti nalang gagraduate na kami bakit hindi pa nila inantay yung right time kung talagang love sila ng boyfriend nila hindi yun gagawin sakanila syempre alam nilang masisira yung mga pangarap ng dalawa kong bestfriend. Pero sana lang talaga ginamit nila yung isip nila na hindi ganun kadali ang buhay.